Fiscaal resident in Spanje: wanneer ben je belastingplichtig?

Andersom betekent inschrijving bij een Spaanse gemeente niet automatisch dat je fiscaal resident bent.

Daarom is het belangrijk onderscheid te maken tussen fiscale residentie, het padrón, je NIE en je verblijfsregistratie als EU burger.

Fiscale residentie staat los van je nationaliteit

Of je Nederlander of Belg bent, bepaalt op zichzelf niet waar je fiscaal resident bent.

Voor iemand die tussen Nederland of België en Spanje verhuist, moet worden gekeken naar de feitelijke situatie en de toepasselijke belastingregels.

De Spaanse belastingdienst, Agencia Tributaria, gebruikt voor natuurlijke personen verschillende criteria om te bepalen of iemand zijn fiscale woonplaats in Spanje heeft.

De belangrijkste zijn:

• verblijf van meer dan 183 dagen in Spanje gedurende het kalenderjaar;
• het belangrijkste centrum of de basis van activiteiten of economische belangen in Spanje;
• een weerlegbaar vermoeden op basis van de woonplaats van partner en minderjarige kinderen.

Deze criteria moet je niet als één enkele checklist zien waarbij aan alles voldaan moet zijn. Eén relevant wettelijk criterium kan al voldoende zijn voor Spaanse fiscale residentie.

De 183 dagen regel

Het bekendste criterium is de verblijfsduur.

Volgens de Spaanse belastingregels wordt iemand in beginsel als fiscaal resident beschouwd wanneer hij of zij gedurende het kalenderjaar meer dan 183 dagen in Spanje verblijft.

Het gaat dus om:

meer dan 183 dagen gedurende één kalenderjaar.

Het belastingjaar voor natuurlijke personen loopt in Spanje in beginsel gelijk met het kalenderjaar.

Dat maakt de periode van 1 januari tot en met 31 december belangrijk.

183 dagen is geen automatische vrijstelling

Een veelgemaakte fout is denken:

“Ik blijf maximaal 183 dagen in Spanje, dus ik kan nooit fiscaal resident zijn.”

Dat klopt niet.

De verblijfsduur is slechts één van de criteria.

Ook met minder dagen in Spanje kan fiscale residentie ontstaan wanneer Spanje het belangrijkste centrum of de basis van je activiteiten of economische belangen vormt.

Kijk daarom nooit uitsluitend naar een kalender met verblijfsdagen.

Sporadische afwezigheden kunnen meetellen

Ook het tellen van dagen is minder eenvoudig dan alleen de dagen waarop je fysiek in Spanje slaapt optellen.

Agencia Tributaria vermeldt dat bij het bepalen van de verblijfsperiode ook sporadische afwezigheden kunnen worden meegeteld, tenzij je fiscale residentie in een ander land kunt aantonen.

Dat is vooral relevant voor iemand die:

• voornamelijk in Spanje woont;
• regelmatig naar Nederland of België reist;
• tussendoor vakanties maakt;
• voor korte periodes elders verblijft.

Een paar reizen naar het buitenland breken de Spaanse fiscale residentie dus niet automatisch.

Houd zelf een goede administratie van je verblijfsdagen bij

Wanneer je veel tussen landen reist, is het verstandig zelf een kalender bij te houden.

Bewijs kan bijvoorbeeld bestaan uit:

• vliegtickets;
• hotelboekingen;
• tolbetalingen;
• banktransacties;
• creditcardbetalingen;
• werkagenda;
• medische afspraken;
• telefoon- of andere locatiegebonden administratie.

Er bestaat niet één document dat in iedere situatie doorslaggevend is.

Het totale feitenpatroon is belangrijk.

Economische belangen kunnen doorslaggevend zijn

Het tweede belangrijke Spaanse criterium kijkt niet primair naar dagen, maar naar je economische situatie.

Je kunt volgens de Spaanse belastingregels fiscaal resident zijn wanneer het belangrijkste centrum of de basis van je activiteiten of economische belangen, direct of indirect, in Spanje ligt.

Dat kan bijvoorbeeld relevant worden wanneer je:

• je onderneming vanuit Spanje leidt;
• hoofdzakelijk in Spanje werkt;
• het grootste deel van je zakelijke activiteiten in Spanje uitvoert;
• belangrijke economische belangen naar Spanje hebt verplaatst.

Dit criterium moet altijd op basis van de concrete omstandigheden worden beoordeeld.

Een Spaanse woning alleen maakt je niet automatisch fiscaal resident

Veel Nederlanders en Belgen bezitten een vakantiehuis in Spanje.

Alleen het bezit van een Spaanse woning betekent niet automatisch dat je Spaans fiscaal resident bent.

Een niet-resident kan namelijk gewoon vastgoed in Spanje bezitten en voor bepaalde Spaanse inkomsten of bezittingen belastingplichtig zijn.

Het onderscheid is daarom:

fiscaal resident zijn in Spanje betekent iets anders dan als niet-resident belasting in Spanje moeten betalen.

Een tweede woning kan wel onderdeel zijn van het totale bewijs rond je woon- en leefsituatie.

Je partner en kinderen kunnen meewegen

De Spaanse wet kent daarnaast een weerlegbaar vermoeden van fiscale residentie.

Wanneer je niet wettelijk gescheiden echtgenoot of echtgenote en de minderjarige kinderen die van jou afhankelijk zijn volgens de relevante criteria gewoonlijk in Spanje wonen, kan worden vermoed dat ook jij je fiscale residentie in Spanje hebt.

Dit vermoeden kan worden weerlegd.

Toch is het een belangrijk signaal voor gezinnen waarvan één partner officieel stelt buiten Spanje te wonen terwijl het gezinsleven zich grotendeels in Spanje afspeelt.

Padrón en fiscale residentie zijn niet hetzelfde

Het padrón municipal is de gemeentelijke inwonersadministratie.

Inschrijving bij de gemeente kan nuttig of verplicht zijn wanneer Spanje je gewone woonplaats is, maar het padrón beslist niet zelfstandig waar je fiscaal resident bent.

Je kunt dus niet eenvoudig zeggen:

“Ik sta niet op het padrón, dus ik ben geen fiscaal resident.”

Evenmin betekent inschrijving automatisch dat je voor iedere fiscale beoordeling inwoner van Spanje bent.

Voor de gemeentelijke registratie lees je Empadronamiento in Spanje: inschrijven bij de gemeente.

Een NIE bepaalt je fiscale woonplaats niet

Ook het NIE wordt regelmatig verkeerd geïnterpreteerd.

Het Número de Identidad de Extranjero is een identificatienummer voor buitenlanders dat je voor veel Spaanse administratieve en economische handelingen nodig kunt hebben.

Je kunt een NIE hebben terwijl je fiscaal in Nederland of België woont.

Denk bijvoorbeeld aan iemand die:

• een vakantiehuis koopt;
• een Spaanse bankrekening opent;
• een nalatenschap afwikkelt;
• tijdelijk in Spanje werkt.

Lees voor het identificatienummer onze complete gids over het NIE nummer aanvragen in Spanje.

Registratie als EU burger is weer iets anders

Nederlanders en Belgen zijn EU burgers.

Wanneer je langdurig naar Spanje verhuist, kunnen de Europese verblijfsregels betekenen dat je je als EU burger in Spanje moet registreren.

Dat is verblijfsrecht.

Het is geen fiscale residentiebeslissing.

Je kunt daarom administratief met meerdere begrippen tegelijk te maken krijgen:

• NIE;
• padrón;
• EU verblijfsregistratie;
• fiscale residentie.

Ze hangen in de praktijk vaak met elkaar samen, maar hebben ieder hun eigen juridische functie.

Meer hierover lees je in EU burger registreren in Spanje: zo werkt het.

Spanje beoordeelt fiscale residentie per kalenderjaar

Een bijzonder belangrijk punt bij emigratie is dat Spanje een natuurlijke persoon voor de inkomstenbelasting in beginsel als resident of niet-resident voor het gehele kalenderjaar behandelt.

Agencia Tributaria vermeldt expliciet dat een wijziging van woonplaats het Spaanse belastingtijdvak niet opsplitst.

Dat verschilt van het intuïtieve idee dat je bijvoorbeeld automatisch zes maanden Nederlands belastingresident en zes maanden Spaans belastingresident bent.

Juist bij een verhuizing midden in het jaar kan daarom een ingewikkelde situatie ontstaan.

Verhuizen in de tweede helft van het jaar

Stel dat je op 1 september definitief naar Spanje verhuist.

Je verblijft dat kalenderjaar dan mogelijk minder dan 184 dagen in Spanje.

Dat betekent nog niet dat je de fiscale situatie zonder verdere analyse kunt vaststellen.

Er moet bijvoorbeeld worden gekeken naar:

• je economische belangen;
• je woning;
• gezinssituatie;
• fiscale woonplaats volgens het andere land;
• het toepasselijke belastingverdrag.

Vooral bij ondernemers, thuiswerkers, gepensioneerden en personen met inkomsten uit meerdere landen verdient het emigratiejaar extra aandacht.

Verhuizen in de eerste helft van het jaar

Verhuis je vroeg in het jaar naar Spanje en blijf je daar wonen, dan kan het 183 dagen criterium relatief snel relevant worden.

Maar ook dan moet je kijken naar het volledige kalenderjaar en de belastingregels van het land waaruit je vertrekt.

Je administratief uitschrijven uit Nederland of België en je daadwerkelijk fiscaal verplaatsen zijn gerelateerde, maar niet volledig identieke processen.

Voor de praktische emigratiestappen lees je Verhuizen naar Spanje: praktische stappen en checklist.

Twee landen kunnen allebei vinden dat je resident bent

Internationale situaties worden ingewikkeld wanneer zowel Spanje als Nederland of België je volgens de eigen nationale wetgeving als fiscaal resident beschouwt.

Dat heet vaak dubbele residentie.

Dit betekent niet automatisch dat je uiteindelijk twee keer over alles belasting moet betalen.

Spanje heeft belastingverdragen met zowel Nederland als België.

Die verdragen bevatten regels waarmee voor verdragsdoeleinden wordt bepaald van welk land je inwoner bent wanneer beide landen je op grond van hun eigen wetgeving als resident beschouwen. Voor Nederland en België volgen deze regels dezelfde bekende opeenvolgende criteria.

Belastingverdrag met Nederland

Het belastingverdrag tussen Spanje en Nederland bevat een regeling voor iemand die volgens de nationale wetgeving van beide landen inwoner is.

De beoordeling verloopt stapsgewijs.

Eerst wordt gekeken naar de permanente woning.

Als je in beide landen een permanente woning tot je beschikking hebt, wordt gekeken naar het land waarmee je persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn.

Daarna kunnen achtereenvolgens de gewone verblijfplaats, nationaliteit en uiteindelijk overleg tussen de bevoegde autoriteiten relevant worden.

Belastingverdrag met België

Het belastingverdrag tussen Spanje en België werkt bij dubbele residentie eveneens met een opeenvolgende beoordeling.

Artikel 4 kijkt achtereenvolgens naar:

1. permanente woning;
2. centrum van persoonlijke en economische belangen;
3. gewoonlijke verblijfplaats;
4. nationaliteit;
5. onderling overleg tussen de bevoegde belastingautoriteiten.

Je springt dus niet direct naar het criterium nationaliteit wanneer eerdere criteria al duidelijkheid geven.

Een permanente woning is meer dan eigendom

Bij de verdragsbeoordeling betekent een permanente woning niet alleen een huis waarvan je juridisch eigenaar bent.

Het gaat om een woning die duurzaam tot je beschikking staat.

Dat kan onder omstandigheden ook een huurwoning zijn.

Andersom betekent het bezit van een Spaanse vakantiewoning niet automatisch dat Spanje volgens het verdrag je woonland is.

De verdragscriteria worden in samenhang toegepast.

Het centrum van je levensbelangen

Wanneer in beide landen een permanente woning beschikbaar is, wordt het centrum van de levensbelangen bijzonder belangrijk.

Daarbij kunnen persoonlijke en economische relaties worden meegewogen.

Denk bijvoorbeeld aan:

• waar je partner woont;
• waar je kinderen wonen;
• waar je dagelijkse leven plaatsvindt;
• waar je werkt;
• waar je onderneming wordt geleid;
• sociale banden;
• economische activiteiten.

Er bestaat geen eenvoudige puntentelling.

Het gaat om de totale feitelijke situatie.

Gewoonlijk verblijf komt later in de verdragsbeoordeling

Wanneer het centrum van de levensbelangen niet kan worden vastgesteld, kan worden gekeken naar het land waar je gewoonlijk verblijft.

Ook hier is het werkelijke verblijf belangrijk.

Dit criterium moet niet worden verward met de Spaanse nationale 183 dagen toets.

Een belastingverdrag komt namelijk pas in beeld nadat nationale regels tot een conflict over residentie leiden.

Nationaliteit is niet het eerste criterium

Nederlander zijn betekent dus niet automatisch dat Nederland volgens het belastingverdrag je fiscale woonland blijft.

Belg zijn betekent evenmin dat België altijd je verdragsresidentie behoudt.

Nationaliteit komt pas later in de verdragsvolgorde.

Dat is een belangrijke reden waarom je fiscale residentie niet uitsluitend op basis van je paspoort kunt bepalen.

Fiscale residentie bepaalt niet automatisch waar ieder inkomen wordt belast

Zelfs wanneer je verdragsresident van Spanje bent, betekent dat niet automatisch dat ieder afzonderlijk inkomen uitsluitend in Spanje belastbaar is.

Belastingverdragen verdelen heffingsrechten per soort inkomen.

Denk bijvoorbeeld aan:

• loon;
• zelfstandig inkomen;
• pensioen;
• overheidspensioen;
• huurinkomsten;
• vastgoed;
• dividend;
• rente;
• vermogenswinst.

Daarom zijn twee vragen nodig:

1. waar ben je fiscaal resident?
2. welk land mag het specifieke inkomen belasten?

Die tweede vraag wordt in afzonderlijke belastingartikelen uitgebreider behandeld.

Spaans fiscaal resident betekent in beginsel aangifte van wereldwijd inkomen

Een Spaanse fiscale resident valt in beginsel onder de Spaanse inkomstenbelasting voor natuurlijke personen, de Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas, IRPF.

Daarbij is in beginsel het wereldwijde inkomen relevant, onder toepassing van Spaanse regels en belastingverdragen.

Dat kan betekenen dat ook buitenlandse inkomsten in de Spaanse fiscale analyse betrokken moeten worden.

Bijvoorbeeld:

• Nederlands of Belgisch pensioen;
• loon uit het buitenland;
• buitenlandse huurinkomsten;
• rente;
• dividend;
• vermogenswinsten.

Dat betekent niet automatisch dat Spanje over ieder buitenlands inkomen onbeperkt belasting mag heffen. Het toepasselijke belastingverdrag kan de heffing verdelen of regels geven om dubbele belasting te voorkomen.

Dubbele belasting voorkomen betekent niet dubbele aangifte voorkomen

Dit onderscheid is belangrijk.

Een belastingverdrag is bedoeld om juridisch dubbele belasting te voorkomen of te beperken.

Maar dat betekent niet altijd dat je een buitenlandse inkomstenbron nergens meer hoeft te vermelden.

Afhankelijk van het soort inkomen kan aangifte of informatie in meer dan één land nodig zijn, terwijl uiteindelijk via vrijstelling, verrekening of een andere verdragsmethode dubbele heffing wordt voorkomen.

De precieze behandeling verschilt per inkomenscategorie.

Nederlandse inkomsten na emigratie

Woon je fiscaal in Spanje maar houd je bepaalde inkomsten uit Nederland, dan kun je in Nederland nog als buitenlands belastingplichtige met Nederlandse inkomsten te maken krijgen.

De Nederlandse Belastingdienst legt uit dat iemand die buiten Nederland woont maar Nederlands belastbaar inkomen heeft voor bepaalde inkomsten nog Nederlandse aangifteverplichtingen kan hebben.

Denk bijvoorbeeld aan bepaalde inkomsten uit Nederlands vastgoed.

Welke inkomsten Nederland uiteindelijk mag belasten hangt mede af van het belastingverdrag.

Belgische inkomsten na emigratie

Ook een Belgische emigrant kan na verhuizing naar Spanje Belgische inkomsten behouden.

De behandeling hangt af van de aard van het inkomen en het belastingverdrag tussen België en Spanje.

Verwar daarom “ik woon niet meer in België” niet met “ik heb nooit meer iets met Belgische belasting te maken”.

Dat geldt bijvoorbeeld wanneer inkomsten of vermogen juridisch nog aan België zijn gekoppeld.

Bewijs van fiscale residentie

Soms moet je tegenover een bank, buitenlandse belastingdienst of andere instantie aantonen in welk land je fiscaal resident bent.

Daarvoor kan een officieel fiscaal woonplaatscertificaat relevant zijn.

Het bezit van zo’n certificaat is iets anders dan alleen:

• een padrónbewijs;
• je NIE;
• een energiefactuur;
• een Spaanse bankrekening.

Gebruik voor fiscale doeleinden het document dat de betreffende instantie daadwerkelijk verlangt.

Een Nederlandse woonplaatsverklaring

De Nederlandse Belastingdienst kan een woonplaatsverklaring afgeven waarmee wordt verklaard dat iemand voor belastingdoeleinden inwoner van Nederland is en daar aan belastingheffing is onderworpen.

Zo’n verklaring kan bijvoorbeeld een rol spelen bij toepassing van een belastingverdrag of buitenlandse bronbelasting.

Dat maakt ook duidelijk waarom fiscale residentie niet alleen uit een gemeentelijke inschrijving kan worden afgeleid.

Een Spaanse fiscale woonplaats aantonen

Wanneer je Spaanse fiscale residentie voor buitenlandse doeleinden moet aantonen, kan een Spaans certificado de residencia fiscal relevant zijn.

Controleer welk certificaat en voor welke periode de ontvangende instantie verlangt.

Een gewoon adresbewijs is daarvoor niet automatisch voldoende.

Thuiswerken vanuit Spanje kan fiscale gevolgen hebben

Werk je op afstand voor een Nederlandse of Belgische werkgever terwijl je daadwerkelijk in Spanje woont, dan moet je verder kijken dan alleen waar je werkgever gevestigd is.

Er kunnen vragen ontstaan rond:

• fiscale residentie;
• plaats waar arbeid wordt verricht;
• loonbelasting;
• belastingverdrag;
• sociale zekerheid.

Deze onderwerpen hangen samen maar volgen niet exact dezelfde regels.

De fiscale 183 dagen regel moet bijvoorbeeld niet automatisch worden verward met andere 183 dagen bepalingen die in belastingverdragen voor arbeidsinkomen kunnen voorkomen.

De verschillende 183 dagen regels niet verwarren

De term “183 dagen regel” wordt voor meerdere fiscale vraagstukken gebruikt.

Dat leidt gemakkelijk tot verkeerde conclusies.

De Spaanse residentieregel kijkt naar de vraag of je voor Spaanse belastingdoeleinden inwoner bent.

Belastingverdragen kunnen daarnaast bij arbeidsinkomen eigen voorwaarden bevatten waarin eveneens een periode van 183 dagen voorkomt.

Dat zijn verschillende toetsen met verschillende gevolgen.

Begin daarom altijd met de vraag:

over welke 183 dagen regel gaat het?

Ondernemers moeten extra goed naar economische belangen kijken

Voor zelfstandigen en ondernemers kan het economische criterium extra relevant zijn.

Wanneer je bedrijf formeel in Nederland of België staat ingeschreven, maar je werkzaamheden en besluitvorming grotendeels vanuit Spanje plaatsvinden, kan dat fiscale vragen oproepen.

Niet alleen je persoonlijke fiscale residentie kan dan relevant zijn.

Afhankelijk van de ondernemingsstructuur kunnen ook onderwerpen spelen zoals:

• vaste inrichting;
• plaats van leiding;
• Spaanse ondernemingsregistratie;
• sociale zekerheid.

Laat dit vooraf beoordelen als je je onderneming meeneemt naar Spanje.

Gepensioneerden krijgen met dezelfde residentieregels te maken

Ook wanneer je niet meer werkt, blijven de fiscale residentieregels relevant.

Een Nederlandse of Belgische gepensioneerde die het grootste deel van het jaar in Spanje woont kan Spaans fiscaal resident worden.

Daarna moet per pensioen worden onderzocht welk land op grond van het toepasselijke belastingverdrag mag heffen.

Dat kan verschillen tussen verschillende soorten pensioen.

Voor de bredere voorbereiding op wonen na pensionering lees je Pensioneren in Spanje: wonen, pensioen en praktische zaken.

Een tweede woning maakt je niet automatisch resident, maar kan wel belasting veroorzaken

Blijf je fiscaal resident in Nederland of België en bezit je alleen een tweede woning in Spanje, dan ben je mogelijk Spaans niet-resident.

Dat betekent niet dat Spanje fiscaal irrelevant wordt.

Spanje kan als land waar het vastgoed ligt belasting heffen of aangifteplichten opleggen rond Spaans vastgoed.

Een aparte gids kan daarom nodig zijn voor de belastingverplichtingen van niet-residenten met een Spaanse woning.

Maak vóór emigratie een fiscale inventaris

Een goede fiscale voorbereiding begint vóór de verhuisdatum.

Maak bijvoorbeeld een overzicht van:

• loon;
• onderneming;
• pensioenen;
• lijfrentes;
• vastgoed;
• beleggingen;
• bankrekeningen;
• vennootschappen;
• toekomstige verkoop van bezittingen.

Daarmee kan beter worden beoordeeld wat een verhuizing naar Spanje fiscaal verandert.

Noteer de feitelijke verhuisdatum

Bewaar bewijs van het moment waarop je woon- en leefsituatie daadwerkelijk veranderde.

Denk aan:

• verhuisdocumenten;
• huur- of koopcontract Spaanse woning;
• uitschrijving uit Nederland of België;
• inschrijving in Spanje;
• beëindiging of overdracht oude woning;
• arbeids- of ondernemersdocumenten.

Geen enkel document bepaalt op zichzelf je fiscale woonplaats, maar gezamenlijk kunnen ze de feitelijke verhuizing ondersteunen.

Veelgemaakte fouten rond fiscale residentie

Een veelgemaakte fout is denken dat precies 183 dagen buiten Spanje automatisch voorkomt dat je fiscaal resident wordt.

Een tweede fout is aannemen dat een NIE of padróninschrijving de fiscale residentie bepaalt.

Andere veelgemaakte fouten zijn:

• alleen dagen tellen en economische belangen negeren;
• korte reizen buiten Spanje automatisch aftrekken;
• nationaliteit als doorslaggevend beschouwen;
• een emigratie midden in het jaar als twee eenvoudige halve belastingjaren behandelen;
• fiscale residentie verwarren met verblijfsrecht;
• denken dat een belastingverdrag betekent dat maar één land ooit om een aangifte kan vragen;
• verschillende 183 dagen regels door elkaar halen.

Praktische checklist bij verhuizing naar Spanje

Voor vertrek

• inventariseer inkomsten en vermogen;
• bepaal geplande verhuisdatum;
• controleer fiscale gevolgen van verkoop of behoud van woning;
• beoordeel pensioen en onderneming;
• verzamel belangrijke belastingdocumenten.

Tijdens het verhuisjaar

• houd verblijfsdagen bij;
• bewaar reisgegevens;
• registreer veranderingen in woning en werk;
• documenteer waar je gezin woont;
• beoordeel economische belangen.

Na aankomst

• regel Spaanse administratieve registraties;
• pas adressen bij financiële instellingen aan;
• controleer waar je fiscaal resident bent;
• beoordeel Spaanse aangifteplichten;
• controleer resterende Nederlandse of Belgische verplichtingen.

Bij mogelijke dubbele residentie

• toets nationale regels van beide landen;
• controleer permanente woning;
• bepaal centrum van levensbelangen;
• beoordeel gewoonlijk verblijf;
• pas het juiste belastingverdrag toe.

Veelgestelde vragen over fiscale residentie in Spanje

Fiscaal resident in Spanje: samengevat

De 183 dagen regel is belangrijk, maar fiscale residentie in Spanje is breder dan alleen dagen tellen.

Volgens de Spaanse regels kan fiscale residentie ontstaan wanneer je meer dan 183 dagen in Spanje verblijft of wanneer het belangrijkste centrum of de basis van je activiteiten of economische belangen in Spanje ligt. Daarnaast bestaat een weerlegbaar vermoeden rond een in Spanje wonende echtgenoot of echtgenote en afhankelijke minderjarige kinderen.

Een NIE, padróninschrijving of EU verblijfsregistratie bepaalt je fiscale woonplaats niet zelfstandig.

Wanneer zowel Spanje als Nederland of België je volgens de nationale regels als resident ziet, moet het toepasselijke belastingverdrag worden bekeken. Beide verdragen kennen regels waarmee dubbele residentie voor verdragsdoeleinden wordt opgelost.

Vooral tijdens het jaar waarin je verhuist, bij een onderneming over de grens, buitenlandse pensioenen of woningen in meerdere landen kan persoonlijke fiscale begeleiding verstandig zijn.

Wil je laten beoordelen waar je fiscaal resident bent en welke aangifteplichten daarbij horen? Via HolaGids vind je Nederlandstalige fiscalisten en belastingadviseurs in Spanje die ervaring hebben met Nederlandse, Belgische en Spaanse grensoverschrijdende situaties.